Music

From the top to the bottom
Bottom to top I stop
At the core I've forgotten
In the middle of my thoughts
Taken far from my safety
The picture is there
The memory won't escape me
But why should I care

From the top to the bottom
Bottom to top I stop
At the core I've forgotten
In the middle of my thoughts
Taken far from my safety
The picture is there
The memory won't escape me
But why should I care

There's a place so dark you can't see the end
Skies cock back and shock
that which can't defend
The rain then sends dripping an acidic question
Forcefully, the power of suggestion
Then with the eyes shut
looking thought the rust and rot and dust
A small spot of light floods the floor
And pours over the rusted world of pretend
The eyes ease open and its dark again

From the top to the bottom
Bottom to top I stop
At the core I've forgotten
In the middle of my thoughts
Taken far from my safety
The picture is there
The memory won't escape me
But why should I care

In the memory you'll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

Moving all around s
creaming of the ups and downs
Pollution manifested in perpetual sound
The wheels go round and the sunset creeps behind
Street lamps, chain-link and concrete
A little piece of paper with a picture drawn floats
On down the street till the wind is gone
The memory now is like the picture was then
When the paper's crumpled up
it can't be perfect again

From the top to the bottom
Bottom to top I stop
At the core I've forgotten
In the middle of my thoughts
Taken far from my safety
The picture is there
The memory won't escape me
But why should I care

From the top to the bottom
Bottom to top I stop
At the core I've forgotten
In the middle of my thoughts
Taken far from my safety
The picture is there
The memory won't escape me
But why should I care

In the memory you'll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

Now you got me caught in the act
You bring the thought back
I'm telling you that
I see it right through you (x7)

In the memory you'll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

In the memory you'll find me
Eyes burning up
The darkness holding me tightly
Until the sun rises up

Van de top naar de bodem
Bodem naar de top tot ik stop
Bij de kern ben ik vergeten
In het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid
Het plaatje is daar
De herinnering zal me niet ontglippen
Maar waarom zou het me wat kunnen schelen?

Van de top naar de bodem
Bodem naar de top tot ik stop
Bij de kern ben ik vergeten
In het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid
Het plaatje is daar
De herinnering zal me niet ontglippen
Maar waarom zou het me wat kunnen schelen?

Er is een plek zo donker dat je het einde niet kan zien
Luchten drijven terug en shockeren hen
die zich niet kunnen verdedigen
De regen zend druppels en een zure vraag
Krachtig, de kracht van een suggestie
Dan met de ogen dicht,
kijkend door het roest en rottigheid en stof
Een klein plekje licht overspoelt de vloer
En giet over de verroeste wereld van verzonnen dingen
De ogen gaan open en het is weer donker

Van de top naar de bodem
Bodem naar de top tot ik stop
Bij de kern ben ik vergeten
In het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid
Het plaatje is daar
De herinnering zal me niet ontglippen
Maar waarom zou het me wat kunnen schelen?

In de herinnering zul je me vinden
Ogen gloeien op
Het duister houdt me stevig vast
Tot de zon opkomt

Heen en weer bewegend,
schreeuwend over de hoogte - en dieptepunten
Vervuiling manifesterend in perpetuele geluiden
De wielen gaan rond en de zonsondergang kruipt achter
straatlantaarns, kettingen en beton
Een klein stukje papier met een plaatje erop zweeft
door de straat tot de wind is gaan liggen
De herinnering nu is als het plaatje toen was
Wanneer het plaatje verfrommeld is
kan het nooit meer perfect zijn

Van de top naar de bodem
Bodem naar de top tot ik stop
Bij de kern ben ik vergeten
In het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid
Het plaatje is daar
De herinnering zal me niet ontglippen
Maar waarom zou het me wat kunnen schelen?

Van de top naar de bodem
Bodem naar de top tot ik stop
Bij de kern ben ik vergeten
In het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid
Het plaatje is daar
De herinnering zal me niet ontglippen
Maar waarom zou het me wat kunnen schelen?

In de herinnering zul je me vinden
Ogen gloeien op
Het duister houdt me stevig vast
Tot de zon opkomt

Nu heb je me op heterdaad betrapt
Je brengt de gedachte terug
Ik zeg je dat
Ik het zo door je kan zien (x7)

In de herinnering zul je me vinden
Ogen gloeien op
Het duister houdt me stevig vast
Tot de zon opkomt

In de herinnering zul je me vinden
Ogen gloeien op
Het duister houdt me stevig vast
Tot de zon opkomt